Bezuinigen okee. Maar hoe?

Het stof rond het Dierenpark-debacle is nog niet neergedwarreld, of we zitten alweer in de volgende Grote Klus: de behandeling van de Begroting voor de komende paar jaren. Zo rol je van de ene verbazing in de andere. Wat is politiek toch een boeiend vak!

Even geen Dierenpark

We zijn er met het Dierenpark goed vanaf gekomen. De eis die er nu ligt (voor 1 december een keihard saneringsvoorstel) kan de volledige instemming van de VVD wegdragen. De druk staat flink op de ketel. Als het Dierenpark niet in staat is om aan de harde eisen tegemoet te komen, dan is een faillissement voor de VVD bepaald niet uitgesloten. Niet om het Dierenpark de nek om te draaien, maar juist om een gezonde doorstart mogelijk te maken. We dienen te allen tijde te voorkomen, dat het een slepend dossier wordt. Waarbij tijd, energie en geld in de verkeerde dingen gaat zitten. We zullen alle zeilen bij moeten zetten om het Dierenpark weer goed op poten te zetten. Daarbij is geen ruimte voor achterhoedegevechten en slepende procedures.

Begrotingsbehandeling

En dan nu de behandeling van de begroting voor de komende 3 jaar. Ook al zo’n hoofdpijndossier. We kregen een aantal kloeke boekwerken ter bestudering voorgelegd. Ieder van ruim 300 pagina’s dik. Vol met cijfers, overzichten, staatjes en ingewikkelde berekeningen. Niet om door te komen. Boeken moeten lumineus zijn, niet volumineus.

Wie snapt er wat van? Ik niet. Ik weet alles van cijfers, het is mijn dagelijks werk. Ik kan begrotingen lezen als ware het spannende jongensboeken. Maar hier kom ik niet doorheen. Waarschijnlijk zijn de ambtenaren die het opgesteld hebben de enigen die het snappen. Maar dat kan nooit de bedoeling zijn! Zo wordt de Raad gegijzeld door de ambtenarij. De Raad beslist, niet het Gemeentehuis.

Dat we moeten bezuinigen is volstrekt helder. En daar zijn we het ook mee eens. Maar ik wil wel weten waarop ik moet bezuinigen. Dus heb ik het college gevraagd aan te geven waar wij precies op kunnen bezuinigen. Ik wil weten welke van de uitgaven wettelijk verplicht zijn. En waar dus weinig op te bezuinigen valt. En ik wil weten welke uitgaven sociaal wenselijk zijn. Ik hoop daar snel antwoord op te krijgen.

Arbeidsparticipatie

Mijn speciale aandacht gaat daarbij uit naar de Arbeidsparticipatie. Want dat onderdeel vraagt altijd nog 30% van de Gemeentelijke begroting. De Gemeente heeft als doelstelling om elk jaar 100 extra uitkeringsgerechtigden naar het arbeidsproces te geleiden. Daar is de VVD hartstikke voor. Voor ons is de inzet, dat iedereen zoveel mogelijk moet meedoen aan het arbeidsproces. Uitkeringen dienen vooral als overbrugging. Niet als permanente oplossing.

Let wel: mensen die om fysieke en/of psychische redenen niet in staat zijn om te werken hebben recht op ondersteuning. Maar misbruik mag nooit en te nimmer getolereerd worden.